The notebook (Pamietnik) to film ( dramat/romans) powstaly w 2004 roku produkcji amerykańskiej w reżyserii Nicka Cassavetesa, scenariusz: Jeremy Leven, Jan Sardi, muzyka to dzieło Arona Zigmana. Odtwórcami głównych ról są: Ryan Gosling i Rachel McAdams. Aktorzy fenomenalnie zagrali swoje postacie, całkowicie oddając ich stany emocjonalne uczucia, co sprawiło, że obiór filmu był fantastyczny. Widz wczuwa się w akcje i przeżywa tę historie razem z nimi. Film powstał na podstawie książki Nicolasa Sparksa o tym samym tytule. Sparks jest świetnym pisarzem i to nie jego pierwsza książka na podstawie, której nakręcono film.

Tego filmu nie da się opisać w paru słowach czy zdaniach. Jest to przepiekana historia wielkiej miłości, która po prostu trzeba obejrzeć. Noah Calhoun główny bohater filmu to młody chłopak mieszkający z ojcem, żyjący skromnie, lecz cieszący się życiem. Gdy do miasteczka przyjeżdża na wypoczynek bogata rodzina z śliczna dziewczyną Allie Nelson, chłopak zakochuje się od pierwszego wejrzenia, nie patrząc na rozniece, jakie są miedzy nimi. Dzięki uporowi rozkochuje w sobie Allie, która świata poza nim nie widzi. Lecz matka dziewczyny patrząc na szczęście córki z biednym chłopakiem nie chce pozwolić by związek miał swój ciąg dalszy. Rodzina wyjeżdża z miasta, kochankowie zatracaj kontakt.

Film wydaje się być niczym wyjątkowym można by pomyśleć ”romans jak każdy inny”, i tu każdy się pomyli. Na pierwszy rzut widzimy miłość dwojga młodych ludzi z różnych światów. Jednak wcale nie jest to zwykła banalna historia miłosna jak każda inna. Film potrafi zaskoczyć i wcale akcja nie jest przewidywalna. Gdy już zasiądziemy przed ekranem po pierwszym minutach nie możemy oderwać wzroku i z niecierpliwością czekamy na dalsze wydarzenia. Niewiadomo, w którym momencie zaczynamy uczuciowo reagować na akcję. Zakończenia nie zdradzę, bo nie było by przyjemności oglądania, lecz przyznam ze nie tylko mi łzy poleciały na końcu filmu. Nie spotkałam się jeszcze z negatywna opinia a temat tego filmu.

Muzyka w „Pamiętniku” odrywa ogromną rolę. Stwarza niesamowicie melancholijny nastrój, który sprawi, że i samemu zatęsknimy za taką miłością. Muzyka, wszystkie utwory, które znajdują się w filmie zostały świetnie dobrane. Jeśli miałabym wybrać tylko jeden utwór, który najbardziej zapadł mi w pamięć, to była by to melodia, która główna bohaterka zagrała na fortepianie w starym opuszczonym domu. Stwarza bardzo romantyczna atmosferę, że aż sami chcemy się do kogoś przytulić. Ukłony w stronę pana, który skomponował ten kawałek. Oprawa muzyczna jest dopełnieniem całości przysłowiową „kropką nad i”.

Często możemy się zastanawiać, z kim oglądać filmy tego typu jak romans połączony z dramatem inaczej mówiąc historie miłosne. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi wszystko, zalezy od naszej osobowości. Jedne z nas wybiorą samotny seans z paczką chusteczek higienicznych, inne z wiadrem czekolady, znajdą się też takie, które wezmą kumpele żeby razem popłakać, bo tak raźniej. Ale po głowie zawsze będzie chodzić myśl czy nie lepiej film obejrzeć z chłopakiem/ kolegą? Bo może akurat, gdy wam poleci łza on mocno przytuli. Niestety nie zawsze możemy liczyć na taką reakcje, lecz na całkiem odwrotną. Będzie znudzony, wiercił się i kręcił, niecierpliwie rozglądając się po ścianach. Tak wiec wybór należy tylko do nas samych.